Wypadki i niebezpieczne sytuacje w Tatrach

[Leszek Andrzej]

Witajcie Niestety ostatnio zdarzyło się dużo niebezpiecznych i tragicznych wypadków w Tatrach. Wielu z Was pewnie czytało książkę Michała Jagiełły Wołanie w Górach. Ja ją kilka razy bo to niesamowite kompendium wiedzy i wciąż uaktualniane. Sam też kilka razy byłem w sytuacji niebezpiecznej więc może napiszmy o tym co przeżyliśmy bo skoro żyjemy to skończyło się szczęśliwie.

[barbie609 moder]

36 minut temu, Leszek Andrzej napisał:

Wielu z Was pewnie czytało książkę Michała Jagiełły Wołanie w Górach.

Według mnie to lektura obowiązkowa dla każdego kto chce zacząć przygodę z górami.

[Leszek Andrzej]

Też tak uważam bo najlepiej uczyć się na błędach innych aby uniknąć swoich ale z tym nieraz jest ciężko. Jedynym i to moim zdaniem dużym mankamentem tej książki jest to że nie obejmuje wypadków które zdarzyły się po stronie Słowackiej Tatr. Wyjątkiem jest kilka np śmierć Klimka Bachledy. Ale wróćmy do osobistych wspomnień. Chyba najbardziej niebezpieczne zdarzenie miało miejsce wiele lat temu gdy byłem na etapie eksploracji i dogłębnego poznawania Tatr które realizowałem z moim Przyjacielem z pierwszego końca liny. Wtedy nie miałem jeszcze kompletu przewodników W.H.Paryskiego a jedynie dość ciężki egzemplarz pt. Najpiękniejsze Szczyty Tatrzańskie który napisali Kurczab i chyba Wołoszański. To ciekawa książka ale dla taterników bo opisane są wybrane i narysowane takie trasy. Ale jest też kilka zdań na temat tras turystycznych. Jest też zestaw 60 szczytów który zainspirował nas do działania aby je zdobyć. Jednym z takich jest Kopa Popradzka. Więc poszliśmy rano około 6 do Doliny Złomisk gdzie byliśmy już wiele razy ale potem przetrawersowaliśmy trochę przedzierając się przez kosówkę do Dolinki Smoczej. Dla mnie rewelacja a Smocze Stawy są urocze .No i zaczęliśmy wspinaczkę całą granią Kop Poradzkich poczynając od Małej Kopy. Doszliśmy do Wielkiej Kopy ale nie mieliśmy opisu najłatwiejszego zejścia z niej do schroniska pod Wagą więc wróciliśmy do przełączki pod Małą Kopą . Tu spotkaliśmy grupę kozic które prychały na nas i były zdenerwowane kopiąc nogami. Zeszliśmy zboczem w dół w kierunku szlaku prowadzącego na Rysy i byliśmy już wśród niewysokiej kosówki gdy ruszyła z góry lawina kamienna. Prawdopodobnie małe kamienie zrzuciły kozice a te pociągnęły większe. Pobiegłem w lewo a kolega w prawo. Padłem na ziemię ale dość spory głaz dosłownie tylko dotknął mnie uderzając w plecak i prawy bok miednicy. Okropny ból i zerwane ramię plecaka. Na szczęście było tylko mocne stłuczenie . Bok mi spuchł ale jakoś dotarliśmy do szlaku i kolejki przy Popradzkim Stawie dopiero około północy. Rano wróciliśmy do bazy w Popradzie i autem do Krakowa. Pobyt został skrócony ale szczęście było z nami bo prześwietlenie wykazało tylko stłuczenie. Nie wiem dlaczego ruszyła ta lawina kamienna może sama bo miała ruszyć a może te kozice jej pomogły. Ale ważne że przeżyliśmy.

 

[Jędrek]

Jak już tu parę razy wspominałem - najgorszy w skutkach upadek zaliczyłem w Chochołowskiej, niedaleko Starorobociańskiej. 

Drugi - niedawno podchodząc z Kasprowego na Beskid 

Parę innych przygód też było, ale tam kończyło się zwykle na szybszym biciu serca, bez kontuzji. No, raz dość mocno ucierpiał termos - ale nie puścił. 

[Jędrek]

9 godzin temu, Leszek Andrzej napisał:

Padłem na ziemię ale dość spory głaz dosłownie tylko dotknął mnie uderzając w plecak i prawy bok miednicy

To się nazywa mieć furę szczęścia.

[Jędrek]

13 godzin temu, Leszek Andrzej napisał:

Wołanie w Górach

No ba. Mam już 4 wydania 

[jaaga76]

Bieszczady też mają swoje "Wołanie".

[Fanka natury, fanka gór]

W dniu 8.07.2024 o 07:47, Leszek Andrzej napisał(a):

Witajcie Niestety ostatnio zdarzyło się dużo niebezpiecznych i tragicznych wypadków w Tatrach. Wielu z Was pewnie czytało książkę Michała Jagiełły Wołanie w Górach. Ja ją kilka razy bo to niesamowite kompendium wiedzy i wciąż uaktualniane. Sam też kilka razy byłem w sytuacji niebezpiecznej więc może napiszmy o tym co przeżyliśmy bo skoro żyjemy to skończyło się szczęśliwie.

1. Pomyliłam drogę: schodziłam metodą wspinaczkową, bez asekuracji z III+ do V. Myślałam, że tak ma być - do końca, więc uznałam, że nie mam wyjścia, nie ma się co zastanawiać i muszę dać radę.  

2. Przechodziłam pochylony płat śniegu bez raków, wkładając palce w otwory po czyichś kijkach trekkingowych.

3. Złapała mnie burza

4. Silne uderzenie wiatru omal mnie nie zrzuciło z okolic Czerwonych Wierchów - na szczęście mam refleks i szybko podjęłam decyzję, że trzeba upaść na śnieg.

5. Nowe buty takie pod raki półautomatyczne, zmasakrowały mi nogi - szłam więc bardzo wolno i wracałam w zimę po nocy.

6. Acha i jeszcze ktoś zrzucił kamień wielkości kostki brukowej - przeleciał z 15 cm od mojej twarzy...

Edytowane 31 Października 2025 przez Fanka natury, fanka gór

[J@n]

Godzinę temu, Fanka natury, fanka gór napisał(a):

1. Pomyliłam drogę: schodziłam metodą wspinaczkową, bez asekuracji z III+ do V. Myślałam, że tak ma być - do końca, więc uznałam, że nie mam wyjścia, nie ma się co zastanawiać i muszę dać radę.  

2. Przechodziłam pochylony płat śniegu bez raków, wkładając palce w otwory po czyichś kijkach trekkingowych.

3. Złapała mnie burza

4. Silne uderzenie wiatru omal mnie nie zrzuciło z okolic Czerwonych Wierchów - na szczęście mam refleks i szybko podjęłam decyzję, że trzeba upaść na śnieg.

5. Nowe buty takie pod raki półautomatyczne, zmasakrowały mi nogi - szłam więc bardzo wolno i wracałam w zimę po nocy.

6. Acha i jeszcze ktoś zrzucił kamień wielkości kostki brukowej - przeleciał z 15 cm od mojej twarzy...

strach się bać

 

[Fanka natury, fanka gór]

26 minut temu, J@n napisał(a):

strach się bać

 

Nie było czasu się bać.

[pmwas]

Czasem niby wiesz, że ślisko, wiesz, że trzeba uważać, a i tak można się zdziwić.

Kiedyś wybrałem się zimą na Ornak, a że snuegu było mało, to tylko w raczkach, bo to tylko Ornak. 

Na zejściu do Starorobociańskiej pojechałem w dół elegancko, tylko się szybko wczepiłem i wyhamowałem zanim zdążyłem się rozpędzić. Kluczowe jest, żeby być przodem do zbocza, bo jak upadniesz na tyłek, to już raczej  jedziesz. 

Łatwy teren, a i tak mało przyjemne

 

No i drugie cudo, jak pod Polskim Grzebieniem ujechałem na piargu, przeprostowałem kolano i z ok 1700-1800m.n.p.m. musiałem schodzic na sztywnej nodze jak Herr Flick z Gestapo

Edytowane 1 Listopada 2025 przez pmwas